https://fp.waik.stronazen.pl:443//index.html?id=959 Index des publications de Authors Janusz Salamon fr 0 https://fp.waik.stronazen.pl:443//4569-15-2-fall-2010-07.html In this paper I want to look at the Holocaust story as an example of a value-laden story which might become one of the foundation stones of the emergent global ethics, indispensable for bridging ideological divides that so often prevent a global society from living in peace and solidarity. My key suggestion will be that the stories that have the potential of becoming truly “global stories,” will in reality become carriers of global values only after undergoing interpretative transformation which will enable all citizens of the global village to identify with ethically positive aspects of the story, so that they will perceive this story as their own. Fri, 18 Dec 2020 13:44:28 +0100 Fri, 18 Dec 2020 13:44:28 +0100 https://fp.waik.stronazen.pl:443//4569-15-2-fall-2010-07.html https://fp.waik.stronazen.pl:443//4276-11-2006-06.html The article discusses the philosophical problems associated with the dualistic conception of the person dominant in traditions influenced by Platonism. The key suggestion made in the article is that opting for an embodied rather than a disembodied posthumous existence for the human person will in no way hinder the theistic philosopher when it comes to arguing that God (and/or other spiritual beings) exists in a disembodied form. Mon, 14 Dec 2020 12:52:22 +0100 Mon, 14 Dec 2020 12:52:22 +0100 https://fp.waik.stronazen.pl:443//4276-11-2006-06.html https://fp.waik.stronazen.pl:443//4211-10-2005-06.html Although it became customary to warn against confusing postmodernism with deconstructionism (deconstructionism having narrower focus), it seems plausible to suggest that their central agendas are not dissimilar. Moreover, from the philosophical point of view, it is the idea of the 'deconstruction of meaning' that can be said to constitute the foundation of postmodernism understood here as an intellectual movement. It is true that grounded in the  poststructuralist language analysis, deconstructionism seeks primarily to challenge the attempts inherent in the Western philosophical tradition to establish ultimate meaning in a text. However, as one might have anticipated, the deconstruction of meaning of texts (especially philosophical texts) provided a basis for a large scale project leading to deconstruction of all 'truths', as conceived in the mainstream philosophical tradition. And it did it by questioning the coherence of the very concept of 'truth'. Eclectic as postmodernism is, it can be recognized by the fundamental assumption (with a clearly deconstructionist overtones) that there is no common denominator (like 'nature', 'truth' or 'God') that guarantees the one-ness of the world, or the possibility of objective or neutral thought. This assumption would suffice to make one expect that postmodernism will challenge the very foundations of any metaphysical or religious system of beliefs. And so it does. In this paper I would like to ellucidate just one way this challange may be construed, poiting to the example of Don Cupitt, the leading exponent of the 'antirealist' critique of the discourse of theism. Fri, 11 Dec 2020 12:28:29 +0100 Fri, 11 Dec 2020 12:28:29 +0100 https://fp.waik.stronazen.pl:443//4211-10-2005-06.html https://fp.waik.stronazen.pl:443//4145-09-2004-01.html Does the alleged religious experience of a mystic constitute a reliable source of knowledge about the object of his or her experience? Or does it rationally justify a move from such experience to meaningful beliefs about God or the Absolute which is supposed to be the object of that experience? And are religious beliefs in need of being grounded in religious experience in order to be rationally justified? Although it seems pretty obvious that a great many adherents of all religions find reasons for their beliefs in their religious traditions rather than in their personal religious experiences, one could note that (1) usually these traditions present religious experiences of their founder figures as constituting evidence for their authenticity and truthfulness (consider the importance of Abraham's and Moses' encounters with God for Judaism, the experience of the Apostles on the Day of Pentecost for Christianity, or the experience of Mahomet receiving the Koran for Islam); (2) the supposed mystical experiences of some adherents of a given religious tradition are often treated by their co-believers as an important evidence which increases credibility of their own religious convictions (it seems that primarily for this reason some of the great Christian mystics have been granted the title of 'Doctor of the Church', Chasidic Jews venerate the memory of their saintly leaders making pilgrimages to their graves, and some sufi mystics of medieval Islam are still held in high esteem nearly a thousand years after their death). Fri, 11 Dec 2020 10:31:22 +0100 Fri, 11 Dec 2020 10:31:22 +0100 https://fp.waik.stronazen.pl:443//4145-09-2004-01.html https://fp.waik.stronazen.pl:443//4113-08-2003-09.html The philosophical challenge that religious diversity poses for religious belief has become in recent years the focal point of a very engaging theological and philosophical debate. The debate began in the Christian context and it would be fair to say that its main issue remains the relationship of Christianity to other major religions. Traditionally Christian thinkers faced with the fact of religious plurality have assumed that Christianity is the only way to salvation, and the truth-claims of other religions can be refuted by way of argument. This position is described today as 'exclusivist'. John Hick's name has become synonymous with a radically different approach to the whole issue. Hick argues that all religious traditions make contact with the same Ultimate Reality ('the Real'), each encountering it through a variety of culturally shaped forms of thought and experience, but all offering equally effective paths to 'salvation/liberation'. Hick's pluralistic hypothesis, although very popular in some quarters, appears to many Christian and non-Christian thinkers as highly controversial. Fri, 11 Dec 2020 10:00:01 +0100 Fri, 11 Dec 2020 10:00:01 +0100 https://fp.waik.stronazen.pl:443//4113-08-2003-09.html https://fp.waik.stronazen.pl:443//3983-0501-18.html W maju 1998 roku odbyła się w Monachium międzynarodowa konferencja poświęcona zagadnieniu racjonalności teizmu. Temat to szeroko dyskutowany w ostatnich czasach, stąd wydawać by się mogło, że zorganizowanie jeszcze jednej sesji, która przyciągnęłaby uwagę środowiska filozofów religii, będzie przedsięwzięciem wyjątkowo trudnym. Tymczasem monachijska debata zasłużyła sobie na miano wydarzenia. O jej atrakcyjności zadecydował fakt, że została pomyślana jako próba ożywienia dialogu pomiędzy filozofami nawiązującymi do tradycji kontynentalnej z przedstawicielami filozofii analitycznej. Tego rodzaju ekumeniczne inicjatywy nalezą w tej dziedzinie do rzadkości. Ten swoisty izolacjonizm ma wiele przyczyn, a kością niezgody jest między innymi stosunek do Kanta. Postkantowska kontynentalna filozofia religii, kładąca nacisk na epistemologię i fenomenologię doświadczenia religijnego, postrzega anglosaski renesans badań nad klasycznymi problemami teodycealnymi jako nawrót do przedkrytycznego dogmatyzmu. Z kolei niektórzy analityczni filozofowie religii zdają się uprawiać swą dyscyplinę w taki sposób, jak gdyby kopernikański przewrót Kanta uważali za niebyły, a czasem nazywają expressis verbis epoką nowożytną okresem błędów i wypaczeń. Epistemologiczne zagadnienie racjonalności religii należy do kręgu zainteresowań obydwu wymienionych tradycji, stad możliwe jest tu połączenie wysiłków w celu uporządkowania tematyki i oceny aktualnego stanu refleksji. Wed, 09 Dec 2020 18:48:24 +0100 Wed, 09 Dec 2020 18:48:24 +0100 https://fp.waik.stronazen.pl:443//3983-0501-18.html https://fp.waik.stronazen.pl:443//3981-0501-17.html Rezultaty badan filozofów religii związanych z nurtem analitycznym są w naszym kraju mało znane, w każdym razie znacznie mniej, niż na to zasługują. Tłumaczenia prac zaliczanych już do klasyki w tej dziedzinie badan filozoficznych można policzyć na palcach jednej ręki. Są to następujące pozycje: Ludwig Wittgenstein, Uwagi o religii i etyce; John L. Mackie, Cud teizmu; John Hick, Argumenty za istnieniem Boga; Alvin C. Plantinga, Bóg, wolność, zło; Richard Swinburne, Spójność teizmu, oraz cenna antologia ważniejszych esejów wydana w serii: Fragmenty filozofii analitycznej pod zbiorczym tytułem: Filozofia religii. Niedawno nakładem PWN, w cyklu publikacji z szeroko pojętego religioznawstwa, ukazał się przekład pierwszej pracy, którą można traktować jako elementarne wprowadzenie do zagadnień podejmowanych przez analityczną filozofię religii. Wed, 09 Dec 2020 18:42:40 +0100 Wed, 09 Dec 2020 18:48:09 +0100 https://fp.waik.stronazen.pl:443//3981-0501-17.html https://fp.waik.stronazen.pl:443//3949-0501-11.html Ogłoszenie papieskiej encykliki „Fides et ratio" ożywiło dawny spór o stosunek wiary i rozumu. Pewnym przyczynkiem do dyskusji precyzującym stanowisko, które zmierza de godzenia pozornej sprzeczności wymogów wiary i rozumu może być analiza dziewiętnastowiecznej polemiki Newmana z Lockiem. Filozofia religii obydwu myślicieli jest osadzona w szerszym teoriopoznawczym horyzoncie, co pozwala pokazać, iż rozwiązania dylematów wiary i rozumu należy szukać u samych podstaw ludzkiego bycia i poznania, w warstwie metafizycznej i epistemologicznej. Wed, 09 Dec 2020 17:51:15 +0100 Wed, 09 Dec 2020 17:51:15 +0100 https://fp.waik.stronazen.pl:443//3949-0501-11.html